AI-first framework · w budowie
AI komponuje stronę. Kontrakt trzyma ją szybką.
Airy to framework dla WordPressa i WooCommerce. Agent komponuje strony z biblioteki zmierzonych patternów, walidator odmawia wszystkiego, co przekracza budżet wydajności, układu albo wierności, a dalej edytujesz stronę w WordPressie — w ramach tego samego kontraktu, poza który edytor nie ma jak wyjść.
Rozwijany publicznie, faza po fazie. Faza 3 z 5.
Dlaczego powstało Airy
WordPress wygrał ekosystem — wtyczki, hosting, edytory i ludzi, którzy już go znają. Page buildery przegrały wydajność. Układ, który nie potrzebuje ani bajta JavaScriptu, wysyła go setki kilobajtów, każda wtyczka dokłada trochę więcej, a w drugim roku strona, której nikt nie dotykał, jest wolniejsza niż w dniu startu.
Wpuszczenie AI, które pisze w tym stacku dowolny kod, niczego nie naprawia — uprzemysławia problem. Airy idzie w drugą stronę. Agent nie pisze dowolnego kodu, tylko komponuje w ramach kontraktu. Każdy pattern deklaruje swój koszt, a bramka odmawia zbudowania strony ponad budżet. Szybkość przestaje być sukcesem z dnia premiery, a staje się warunkiem zbudowania czegokolwiek.
Co to znaczy, jeśli to Twoja strona
Zostaje szybka
Wydajność nie jest wynikiem z dnia premiery, który psuje się przy kolejnej wtyczce. Zmiana łamiąca budżet po prostu się nie skompiluje — więc strona za rok to ta sama strona, którą uruchomiłeś.
Zmiany bez developera
Edytujesz stronę w WordPressie, w edytorze, który już znasz. Nic, co tam zrobisz, nie zepsuje układu, kolorów ani szybkości — edytor dostaje do wyboru wyłącznie to, na co pozwala kontrakt.
To nadal WordPress
Standardowe bloki, standardowy edytor, standardowy hosting — wynik jest celowo zwyczajnym motywem blokowym. Bez licencji na page builder, bez zamkniętego formatu, bez niczego, z czego trzeba będzie uciekać, i bez niczego, co przestanie działać, gdy przestaniesz używać Airy.
Publikacja jako pliki statyczne
Edytujesz w WordPressie, na serwer trafia czysty HTML i CSS. Żadnego PHP na produkcji, nic do łatania i nic do włamania — a wyeksportowana strona jest pikselowo identyczna z tą, którą zatwierdziłeś.
Przenosiny istniejącej strony
Zmigrowana strona jest porównywana z oryginałem piksel po pikselu na pięciu szerokościach ekranu. Kryterium akceptacji to liczba, nie opinia — a raport pokazuje stan przed i po obok siebie.
Zmierzone, nie obiecane
100
Lighthouse Performance prosto z pipeline’u — mierzone na zbudowanej stronie, nie na demie.
0 B
JavaScriptu na tej stronie. Interaktywność istnieje wyłącznie jako zadeklarowane wyspy z budżetem bajtów, a ta strona żadnej nie potrzebuje.
81 kB
Wszystko, co ładuje ta strona, w czterech żądaniach: markup, style i dwa pliki fontu. Dwie trzecie tej wagi to krój pisma.
0,000%
Różnica pikselowa między publikowanymi plikami statycznymi a tym, co renderuje WordPress, na pięciu szerokościach — mierzona trzema drogami: przeglądarką, czystym HTTP i z wnętrza WordPressa.
23
Patterny w bibliotece, z której komponuje agent — każdy z zadeklarowanym kosztem, strategią RWD i notatkami o dostępności.
Mierzone na tej stronie i na przebiegach benchmarku w repozytorium, tym samym narzędziem po obu stronach.
Jak to działa
01
Snapshot — design wchodzi jako URL, plik HTML, grafika albo plik Figmy i staje się mierzalnym wejściem: geometria, tokeny, animacje, fonty.
02
Compose — agent buduje strony z biblioteki patternów, a plik kontraktu ustala, co edytor będzie mógł potem zaproponować: tokeny, bloki, budżety.
03
Validate — jedna bramka sprawdza schematy, budżety, zachowanie responsywne, spójność tokenów i wierność wizualną. Błąd zatrzymuje kompilację.
04
Edycja i publikacja — kompilator generuje motyw potomny WordPressa, a dalej strona jest Twoja: edytujesz ją w edytorze bloków, a jeden przycisk zamraża ją do plików statycznych. Nic nie trafia na produkcję bez naciśnięcia go przez człowieka.
Kontrakt to ten plik
To jest ta część tej witryny, która żyje w repozytorium — i nie jest nią tekst, który czytasz.
design:
tokens:
color: { ground: "#FFFFFF", ink: "#10141A", link: "#1569C0" }
editing:
lockTokens: true
allowedBlocks: [core/paragraph, core/heading,
core/columns, airy/logo]
colorSchemes:
dark: { ground: "#0B0E12", ink: "#F4F6F8" }
Słowa żyją w WordPressie, gdzie każdy może je zmienić. W pliku siedzi to, czego zmienić się nie da: paleta, bloki, które edytor ma prawo zaproponować, i budżety bajtów, które przerywają kompilację. Recenzuje się go jak kod i diffuje jak kod, bo jest kodem.
Gdzie jest projekt
Spec, rdzeń motywu i linia komend są gotowe; migracja witryn działa teraz; warstwa WooCommerce i panel AI w wp-admin — żeby marketer mógł zmieniać stronę bez dotykania kodu — są następne. Airy powstaje publicznie, faza po fazie.
Jeśli masz stronę albo sklep i brzmi to jak Twój problem — napisz. Wczesne projekty kształtują to, co powstaje dalej.